Fikret Demirağ

Fikret Demirağ

Share on Facebook Share on Twitter

Fikret Demirağ biyografisi

10 Ocak 1940’ta Lefke’de (Kıbrıs) doğdu. Lise öğrenimini Lefkoşa’da, Kıbrıs Türk Lisesi’nde (o sırada adı bir süreliğine Celal Bayar Lisesi olmuştu) yaptı. 1959’da girdiği Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nü 1961’de bitirdikten sonra (sol ve muhalif duruşundan dolayı aşırı milliyetçi rejim tarafından ordan oraya sürüldüğü) Kıbrıs’ın çeşitli yerlerinde (Lefkoşa, Limasol, Konedra, Luricina, yeniden Lefkoşa, Girne, Limnidi ve yeniden Lefkoşa) 28 yıl 6 ay öğretmenlik yaptıktan sonra emekli oldu. Öğretmenlik yıllarında iki dönem Halkın Sesi gazetesinin kültür-sanat sayfasını yöneten şair, emekli olduğu 1989’dan 1999’a kadar 10 yıl da Kıbrıs gazetesinin, bir süre de Yeni Düzen gazetesinin kültür-sanat sayfalarının yönetimini üstlendi.
1960 yılından başlayarak,  o yıllarda ‘hamaset batağı’nda çırpınan ve manzume düzeyine düşen Kıbrıslı Türk şiirine yeni bir dil ve düzey kazandırmayaçalışmanın yıllarca uğraşını verdi. Bu şiirin 1960’dan bu yana geçirdiği bütün aşamalarda imzası bulunan şair, 1960’lı yıllarda Türkiye’de yazılan şiirden, özellikle de bazı şairlerden genel etkiler barındıran bir şiiri yazdıktan sonra, özellikle 1970’li yıllardan başlayarak, gittikçe yoğunlaşan bir şiir dili arayışıyla kendi retoriğini oluşturdu. Özellikle 1974’te  yaşanan büyük travma, toplumsal ve toplumlarası altüst oluş ve bunu izleyen kültürel kimlik sorgulama ve arayışı çerçevesinde adanın ve sakinlerinin binlerce tarihine ve kültürel ‘kökler’ine doğru bir yolculuğa çıkan şairin kimliği (ve şiiri) 1980’li yıllarda büyük bir dönüşümden geçti.  Başta Türkçe şiir olmak üzere, Antik Elen ve çağdaş Yunan, Doğu Akdeniz ve Dünya şiir(ler)inden de beslenen, ama ağırlıklı olarak kendi toprağının duyarlık ve dil ikliminin oluşturduğu; uzun ve acılı Kıbrıs tarihiyle son 40-50 yıla yayılan ‘Kıbrıs Trajedisi’ni ve bu trajedi içinde savrulup duran Kıbrıslıların toplumsal ve bireysel hallerini merkeze alan (bir anlamda, bu ‘trajedi’ye yoğunlaşan öbür Kıbrıslı şair, yazar ve aydınlarla birlikte, onların vicdan ve belleği olmayı amaçlayan); yoğun bir lirizmin duyumsandığı, yer yer imge yoğunluklu, ama genellikle en yalın Kıbrıslı Türkçesiyle yazılan bir şiiri geliştirmenin peşinde oldu. Son 40 yıllık ‘serüven’iyle modern Kıbrıslı Türk şiirinin öncüsü ve oluşturucularından biri kabul edildi.
Behçet Necatigil’in 1972’de “Kıbrıslı sanatçıların en ilginç, en değerlisi” olarak nitelendirdiği; Cemal Süreya’nınsa 1976 yılında, bir yazısında “Kıbrıs’tan çıkan şairler içinde Türkçeyi en güzel kullanan O’dur” dediği Fikret Demirağ, çeşitli dönemlerde, arkadaşlarıyla Şölen (1961-62), Sanat Postası (1965-66) , Çağ-Der (1979-80), Pygmalion  ve Yeni Pygmalion (1993-96) dergilerini yayımladı. İki dönem Halkın Sesi (1962-63 ve 1975-79), 10 yıl Kıbrıs (1989-99) ve bir süre de YeniDüzen (2000’li yıllar) gazetelerinin kültür-sanat-edebiyat sayfalarını ve eklerini yönetti.
Kurucuları arasında yer aldığı üç yazar ve sanatçı örgütünün (ÇAĞ-DER: Çağdaş Sanatçılar Derneği; Çağdaş Yazarlar Birliği ve KT. Sanatçı ve Yazarlar Birliği) 1979’den bugüne dönem dönem başkanlıklarını üstlendi; Kıbrıslı Türk ve Rum sanatçılarının birbirlerinin sanat ve edebiyatlarını tanıma ve toplumlararası barış ruhunu  güçlendirmek için ortak etkinlikler yapma amacıyla kurulan Artist & Artist örgütünde etkin çalışmalar yapanlar arasında yer aldı.
1980’li yıllardan başlayarak  şiirleri Rumca, İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Almanca,  Rusça, Hollandaca (Flamanca), Fince, Letonca, Lehçe, Bulgarca, Slovakça, Arapça, Makedonca, Azerice… gibi dillere çevrildi, bu dillerde yayımlanan dergilerde yayımlandı, antolojilerde yer aldı. Şimdilerde, Almanya’da bir çevirmenler ve yazarlar grubu tarafından yayına hazırlanan ve bu yılın (2008) Ekim ayında yayımlanması beklenen bir kitapta, Almancaya çevrilen şiirleri yer alıp kapsamlı biçimde  değerlendirilen 4 Kıbrıslı şairden biri.
 Şair, Türkiye yanı sıra, İsviçre (Zürih), İsveç (Stockholm, Gotland Adası-Visby), Hollanda (Amsterdam, Rotterdam, Ultrich, Lahey), Almanya (Berlin, Münih),Yunanistan (Atina, Girit, Rodos), İngiltere (Londra) gibi ülkelerde şiir okuma etkinliklerine katıldı, kültür- sanat-edebiyat etkinliklerine katılan Kıbrıslı sanatçı ve yazar grupları içinde yer aldı.
1994 yılında layık görüldüğü Türk Banka Kültür-Sanat Ödülü’nü, aynı ödülün 2005’te KKTC Birinci Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’a verilmesi üzerine, bunu sanata saygı ve etiğe aykırı bularak, bu ödülü daha önce kazanan sanatçı ve şairlerden 9’uyla birlikte geri verdi
1963’ta Kıbrıs’ta bir gazete tarafından okurları için günlük fasiküller halinde ek olarak basılan ve o biçimiyle kalan Yağmur Ağaçları adlı roman denemesi ve 1985’te yayımlanan Şu Müthiş Savaş Yılları adlı belgesel-anı-roman hariç, bugüne kadar yayımlanan tüm  kitapları şiir.
 
ŞİİR KİTAPLARI: Tutku (1960 – A. İ. Tezel’le), İkinin Yaşamı (1960 – M. Kansu’yla), Esperanza (1962), Açar Yörüngeler Çiçeği (1963), Aşkımızın Şarkıları (1965), Kısa Şiirlaer Durağı (1968), Ötme Keklik Ölürüm (1972), Dayan Yüreğim (1974), Umut ve Dehşet Çağından Şiirler (1978), Dinle Şarkımı (1981), Akdenizli Şiirler ve Aşk Sözleri (1984), Adıyla Yaralı (1986), Rüzgarda Ozan Türküleri –ya da Şiirin Uzun Yürüyüşü- (1986), ACILI BİR YURT İÇİN: Limnidi Ateşinden Bugüne (1. Kitap, 1992), Hüzün Ana (2. Kitap, 1992), Sırı Dökülmüş Kökayna & Yalnızlık, Gece Müziği (3. ve 4. kitaplar, 1994 – 1994 Türk Bankası Kültür-Sanat Ödülü),   Şiirin Vaktine Mezmur (1996), Eros’un Oku (1997), Alfa & Omega (1999).

SEÇME ŞİİRLER: Seçme Şiirler (1994), Tanrı Müziği Bir Sessizlikte (2002), Ada’mın Sahilinde (2005).

SEÇKİ: Günümüz Kıbrıslı Türk Şiirinden 20 ŞAİR (2008).

Nasıl Yazıyorlar?

NASIL YAZIYORLAR

Fikret Demirağ Eserleri:
Bu yazarın eserleri bulunamadı